Terapia

Moim jedynym pragnieniem
Jest uciec w zapomnienie
Budzić się co rano
Z uśmiechem
I postanowieniem
Że przeżyję kolejny dzień
Nie poddam się

Kiedy idę spać
Również się uśmiecham
Cieszę się że troski udźwignęłam
Zadowolona
Że przeżyłam

Są chwile kiedy
Jest ciężej
Wtedy piszę więcej
Wylewam wszystko
Na papier
To moja terapia

 

Pościg

Możemy ruszyć dalej?
Bez tych wszystkich szaleństw?
Wyścigu
Pościgu
Za  tym, czego nie zdobędziemy

Szukamy
Biegamy
Walczymy

Szukamy
Rzeczy zagubionych
Marzeń niespełnionych

Biegamy
Za wiecznością
Miłością

Walczymy
O wolność
Nie tylko swoją
W walce giniemy
Zdobywamy
Wieczność

Margines

Za Marginesem wydarzeń stoję
Obserwuję ze spokojem
Bitwy ludzi wokoło mnie
Kłótnie, wyzwiska, szarpaniny

Stoję spokojnie
Nie reaguję
Czekam aż skończą
Lecz końca nie widać

Pretensje, żale
Naraz wylewane
A ja ich słucham
Poza Marginesem

Bomba wybuchła
Słowa wypowiedziane w złości
Ranią wokoło po całości
A ja się z odległości 

Temu przyglądam


Margines ustawiony
Przeze mnie nigdy nie przekroczony
Jestem zjawą
Stojącą między ludźmi
Wołającą o uwagę

Nikt mnie jednak nie słyszy
Bo Margines zagłusza

Więc stoję w ciszy

Aż nadzieja na spokój mnie opuszcza



````````
Mam do Was  prośbo-pytanie:

Jakie filmy polecicie na nudne wieczory? Niezależnie od gatunku, oglądam wszystko ;) 

Jestem domatorką i oprócz pisania, czytania i oglądania prawie nic nie robię, przynajmniej teraz już będę miała wolne wieczory, więc na prawdę Wasza pomoc byłaby jak dar z niebios xD

Czasem

Czasem słowa nie opiszą

Czasem słowa stają się ciszą

Czasem wiszą

Nad przepaścią

Nie opiszą głębi uczuć

Niektórych słów nie da się wyczuć

Czasem zranią

Na pastwę losu zostawią

Stają się ciszą

Gdy je tłumimy

I  sobie łumaczymy

Że tak jest dobrze

Wiszą

Nad przepaścią

Niekoniecznie te 

Które chcemy usłyszeć

To sprawia że zaczynam dyszeć

Od ich tłumienia

Chcę krzyczeć bez zapamiętania

Co myślę

Co czuję

Więc piszę

Książki

Magia czasu

Zatrzymanego

Kurz na książkach który

Tak uwielbiam

Ciemność pomieszczenia

Światło świec

Siedzę pełna oczarowania

Przyglądam się

Historii która w tym pomieszczeniu 

Się nie zmienia

Litery opisują

Wyrażają

Swoją historię

Mają tajemnice

Lecz leżą spokojne

Na półkach 

I czekają

Aż je zgłębimy

Horyzont

Siedzę na ławce

Patrzę na świat

Widzę latawce

Niczym piękna dar

Obserwuję słońce

Przenikające przez liście

Tworzące cienie

I promienie świetliste

Zastanawiam się 

Nad sensem wszytkiego

Tym co mogę zrobić

I tym czego

Nigdy nie będę w stanie

Zlękniona patrzę w 

Przyszłości horyzont

Gdzieś daleko stąd

Jest nasza przyszłość

Płaczące Niebo

Czy zastanawiałeś się kiedyś 

Dlaczego płaczemy?

Dlaczego czasami tego potrzebujemy?

Ja tak

Ilekroć widzę płaczące Niebo

Mam ochotę płakać razem z nim

Ilekroć widzę łzy Nieba

Zastanawiam się 

Czy są to łzy smutku

Czy radości

Dzisiaj jednak widzę 

Smutek na Niebie

Ponurą minę

Jakby Niebo płakało

Tym razem ze smutkiem

Gęste krople spadają na ziemię

Na której siedzę

Czuję jak mnie obmywają

Pozwalają

Wyzbyć się wszystkiego

Smutku całego

I złości

Mam wrażenie

Że zaraz to ja będę wylewać łzy

Tym razem nie smutku

Lecz ulgi

Bo w końcu poczuję się

Uwolniona